แนวรับและแนวต้าน: วาดระดับราคาให้ใช้ได้จริง

ความหมายของคำเหล่านี้

แนวรับ คือโซนราคาที่ราคาซึ่งกำลังลดลงหยุดและกลับตัวขึ้นมากกว่าหนึ่งครั้ง แนวต้าน คือโซนที่ราคาซึ่งกำลังขึ้นชะงักและกลับตัวลง แนวคิดนั้นเรียบง่าย: เมื่อเทรดเดอร์จำนวนมากจำระดับราคาหนึ่งได้ คำสั่งซื้อขายของพวกเขามักกระจุกตัวอยู่รอบ ๆ ระดับนั้น

วาดเป็นโซน ไม่ใช่เส้นบาง ๆ

ราคาแทบไม่เคยกลับตัวที่ตัวเลขเดิมเป๊ะ ๆ ให้วาดโซนที่ครอบคลุมตัวแท่งเทียนในจุดที่เกิดการกลับตัว และมองไส้เทียนยาว ๆ เป็นสัญญาณรบกวน ไม่ใช่ตัวระดับราคาเอง

• ใช้ราคาปิดก่อน ราคาปิดรายวันหรือราย 4 ชั่วโมงที่ต่ำกว่าระดับหนึ่ง มีความหมายมากกว่าการพุ่งลงชั่วครู่
• นับการตอบสนองที่ชัดเจน การกลับตัวแรง ๆ สองถึงสามครั้งจากโซนเดียวกันทำให้ระดับนั้นควรค่าแก่การมาร์กไว้ การแตะเพียงครั้งเดียวยังไม่พอ
• ให้น้ำหนักไทม์เฟรมที่ใหญ่กว่า ระดับที่เห็นได้บนกราฟรายวันมีน้ำหนักมากกว่าระดับที่ปรากฏเฉพาะบนกราฟ 5 นาที
• จำกัดไว้เพียงไม่กี่ระดับ ถ้ามีโซนมากกว่าสามหรือสี่โซนบนหน้าจอ ส่วนใหญ่ไม่ได้สำคัญ

เมื่อระดับราคาถูกทะลุ

เมื่อราคาปิดทะลุระดับหนึ่งอย่างชัดเจน บทบาทเดิมมักสลับกัน: แนวต้านที่ถูกทะลุอาจกลายเป็นแนวรับในการย่อตัวครั้งถัดไป และแนวรับที่ถูกทะลุอาจกลายเป็นแนวต้าน เทรดเดอร์เรียกการกลับมาที่ระดับนั้นว่า การรีเทสต์ (retest)

การทะลุที่กลับเข้ามาในกรอบอย่างรวดเร็วเรียกว่า การทะลุหลอก (false breakout) ซึ่งเกิดขึ้นบ่อย นี่คือเหตุผลที่เทรดเดอร์จำนวนมากรอราคาปิดหรือการรีเทสต์ก่อนจะถือว่าการทะลุนั้นเป็นจริง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• ขยับเส้นภายหลังเพื่อให้พอดีกับแท่งเทียนล่าสุด
• มองระดับราคาเป็นสิ่งที่รับประกันได้ แทนที่จะเป็นโซนที่มีโอกาสเกิดการตอบสนองมากกว่า
• มองข้ามเทรนด์ใหญ่: แนวรับในขาลงที่แข็งแรงถูกทะลุบ่อยกว่าแนวรับในขาขึ้น